Soz buyugun...

Boks efsanesi Muhammed Ali, basarilarini anlatirken " Kelebek gibi ucarim, ari gibi sokarim " derdi. Yilmaz Ozdil " in yazilari da oyle...Sozcukler kelebek estetigiyle ucusuyor, mesaj, hedefini ari gibi sokuyor.Bu nedenle Yilmaz Ozdil, benim gibi dusunenler icin artik sadece kose yazari degil, " kose efsanesi " dir.Hayranlari, sevenleri, elestirenleri, gucun onunde egilip bukulmemesine, yandaslik ve yalakalik yapmamasina kizip, nefret edenleriyle,bir efsane o.Efsanelesen isimleri tanimak risklidir... Cunku yazilarina, eserlerine bakip, hayranlik duydugunuz o efsane isimlerle tanistiginizda, hayalkirikligi yasayabilirsiniz... Gozunuzde devlestirdiginiz insan, hic de umdugunuz gibi biri cikmayabilir. Hayal kirikligi yasar " Keske hictanimasaydim da, onu sevmeye devam etseydim " dersiniz.Bazen de hayallerinizin otesinde, muthis bir insan cikar karsiniza... Iste bana gore Yilmaz Ozdil

" Iyi ki onu cok sevmisim " dedirten, bumuthis insanlardan...Bardaktaki su gibi dupduru...Mangal yurekli...Egilip bukulmez, guce tapinmaz.Tam tersine, gucun ezdigi, hakki yenilen gucsuzlerin hakkini korumak icin kullanir kalemini.Yazarken kafadan atmaz.Arastirir, didik didik sorgular.Yemek yemeyi unutacak kadar calisir.Inanilmaz derecede yaraticidir...Ozverilidir, icten paylasmacidir.Ornek es, ornek babadir.Durun bitmedi...Yilmaz Ozdil, benim icin calisma arkadasi degil, kardestir... Hatta " oz " den ote kardes... Senin icin ne soylesem, anlatmaya yetmezkardes... Iyi ki varsin, iyi ki seni tanimisim...Ne mutlu bana.Ugur Dundar

Ekitabı okumak için küçük kitap resmini tıklayınız, açılan yeni sayfada kitap resminin altında "iç sayfalar" butonunu seçiniz.