ONSOZ Kısa bir süre öncesine kadar biz fizikçiler, en sonunda tüm araştırmalarımızın sonuna geldiğimize inanmıştık: Yolun sonuna gelmiştik ve mekanik evreni, tüm muhteşemliği içinde mükemmel halde bulmuştuk. Eşyalar davrandıkları şekilde davranıyorlardı çünkü geçmişte oldukları şekilde olmuşlardı. Olacakları şekilde olacaklardı çünkü oldukları şekildeydiler, falan filan. Her şey Newtoncu-Maxwellci küçük pakete pek güzel sığmaktaydı. Doğanın davranışına gerçekten uyan matematiksel denklemler vardı. Bir bilimsel makalenin sayfasındaki bir sembol ile uzayda ve zamandaki enküçüğünden en büyüğüne nesnelerin hareketi arasında birebir bağlantı vardı. Yüzyılın, kesin olarak söylersek on dokuzuncu yüzyılınsonuydu ve ünlü A. A. Michelson, fiziğin geleceği hakkında konuşurken, bunun "zaten elde edilmiş sonuçlara birkaç ondalık basamak daha eklemek" ten ibaret olacağını söylemişti. Dürüst olmak gerekirse, bu sözü söylerken ünlü Lord Kelvin'den alıntı yapmaktaydı. Aslında, fizik dünyasında her şeyin ufku örten iki kara bulut dışında mükemmel olduğunu söyleyen Kelvin'di...

Ekitabı okumak için küçük kitap resmini tıklayınız, açılan yeni sayfada kitap resminin altında "iç sayfalar" butonunu seçiniz.